صائب ، ملك الشعراى عصر شاه عباس دوم ، در آن زمانى كه در هندوستان بوده با اين‌كه از كمال احترام و شخصيت برخوردار بوده و براحتى زندگانى مىكرده و در دربار شاه جهان قدر و منزلتى به سزا داشته است ، با وجود اين دايما متذكر به ذكر ايران و بازگشت به اصفهان و اقامت در ساحل زاينده‌رود بوده است و در اين مورد چنين گفته : خوش آن روزى كه صائب من مكان در اصفهان سازم * ز وصف زنده‌رودش خامه را رطب اللسان سازم تقسيم آب زاينده‌رود - تقسيم آب زاينده‌رود طبق طومار معروف شيخ بهايى است كه در دورهء صفوى تنظيم شده است . آب رودخانه ، پس از عبور از كوه‌هاى فريدن و مشروب نمودن اراضى ساحلى و بلوك آيدغمش ، بين بلوك مشروحهء زير از لحاظ زمان و در طول مدت يك سال ، روى سه اصل زير تقسيم مىشود : مختص - يعنى همهء آب زاينده‌رود از پانزدهم ارديبهشت تا آخر آن و از 15 آذر تا آخر برج ، مخصوص بلوك رودشتين است ( رودشت عليا و سفلا آخرين قسمتهاى آبخور زاينده‌رود است ) . مشترك - يعنى آب زاينده‌رود از آخر ارديبهشت تا شش ماه ، به‌طور مشترك در اختيار بلوك پايين رودخانه است . آزاد - يعنى از آخر آذرماه تا پانزدهم ارديبهشت ، آب زاينده‌رود آزاد است و همهء آبادىها مىتوانند از آن استفاده نمايند . طبق طومار شيخ بهايى آب رودخانه به 33 سهم تقسيم مىشود كه به وسيلهء نهرهايى كه از رودخانه منشعب مىشود و آن‌ها را مادى مىنامند ، آب را به قراء و دهات مىرسانند . سهام مزبور به قرار زير است : 1 - بلوك لنجان شش سهم 2 - بلوك النجان چهار سهم 3 - بلوك ماربين چهار سهم